ویرایش شعر سعدی و حافظ
۱۳۹۶-۰۳-۰۳
ما و خارجی‌ها
۱۳۹۶-۰۳-۰۷

اهمیت مداومت در نوشتن

کار نیکو کردن از پر کردن است. هیچ صاحب فنی، بی تکرار و تمرین در فن خود، درجه و مقامی نیافته است. باید زیرکانه مترصد بود و همیشه برای خود موجبات نوشتن را فراهم کرد و اگر ضرورتی نیافتیم، در پی بهانه باشیم. شگفت است حکایت صاحب بن عباد در قابوسنامه. در باب سی و نهم قابوسرنامه که در «اداب دبیری و شرط کاتب» است، می‌نویسد که صاحب بن عباد که از بزرگان فرهنگ و هنر ایران است، روز شنبه چیزی می‌نوشت. از نوشتن که فارغ شد، روی سوی کاتبان کرد و گفت: من هر شنبه در نوشته خود نقصانی میبینم؛ زیرا آدینه به دیوان نمی‌آیم تا چیزى نویسم. یک روز ننوشتن، در من تأثیر می‌کند. نویسنده قابوس نامه در ذیل این حکایت درس‌آموز می‌افزاید: پس پیوسته به چیزی نبشتن مشغول باش.» وقتی یک روز نوشتن، با چنان نویسنده نام‌آوری چنین می‌کند، گهگاه دست به قلم بردن ما چه خواهد بودن؟

رضا بابایی، بهتر بنویسیم،‌ ص ۲۷

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *