خط مورب (ممیز)
۱۳۹۵-۱۰-۲۱
قلاب
۱۳۹۵-۱۰-۲۲

خط فاصله (-)
نشانه جداسازی است و کاربردهای آن عبارت‌اند از:

  1. جداکردن دو کلمه که دو جنبه مختلف از یک منظور را نشان می‌دهد:
    مباحثی هنری – ادبی علاقه‌مندان خاص خود را دارد.

  2. برای نشان‌دادن فاصله زمانی و مکانی به معنای «تا»و «به»:
    امشب قطار تهران – مشهد با تأخیر می‌آید.

  3. برای نشان‌دادن حد فاصل دو عدد (صفحه، تاریخ):
    سال‌های ۱۳۴۵ – ۱۳۴۰ بسیار خاطره‌انگیز بودند.

  4. در آغاز متن‌های گفت‌وگویی (نمایشی، تلفنی و داستانی) به جای نام گوینده و برای پرهیز از تکرار نام‌ها:
    – چرا دیر کردی؟
    – قربان، وسیله نبود.

  5. در دو طرف جمله‌های معترضه (اغلب طولانی و تأکیدی):
    این استدلال او – که غیر قابل انکار بود – همه را مجاب کرد.

  6. برای شکستن یا تقطیع واژگان به هجاهای آن برای مقاصد مختلف:
    پیش‌دانشگاهی چند بخش است: پیش- دا – نش – گا – هی

  7. انعکاس لکنت زبان در نوشتار: مَ – مَ – مَن هم‌ مِ – مثلِ تُ – تُ – تو (من هم مثل تو)

  8. میان اجزای برخی ترکیب‌ها که تلفظ یا خوانش آن‌ها دشوار است:
    پیمان گس – گلشاییان

  9. برای تقسیم‌بندی یا ذکر گیرندگان نامه:
    گیرندگان:
    – رئیس محترم دانشگاه – دانشکده علوم انسانی
    – معاون محترم پژوهشی – دانشکده فنی مهندسی
    – کارگزینی هیئت علمی – دانشکده علوم پایه

حسن ذوالفقاری، آموزش ویراستاری و درست‌نویسی، ‌صص ۴۹ – ۵۰

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *