کاربرد صحیح کلمه‌ها
۹۵/۰۹/۱۵
برگزاری دوره پاییزه آموزش ویراستاری
۹۵/۰۹/۱۵

گذاشتن، گزاردن، تنوین

گاهی مشتقات مصدر گذاشتن و گزاردن با هم اشتباه می‌شود؛ بنابراین باید توجه داشت که کلمه‌هایی مانند قانون‌گذار، بنیان‌گذار و نشانه‌گذار که از مصدر«گذاشتن» به معنی «وضع کردن و نهادن» مشتق شده‌اند، یا کلمه‌هایی مانند نیزه‌گذار که از مصدر «گذاردن» به معنی «عبور دادن» گرفته شده‌اند، با حرف «ذ» نوشته می‌شوند؛ ولی کلمه‌های مانند نمازگزار، کارگزار، خوابگزار و خبرگزار که از مصدر «گزاردن» به معنی «ادا کردن، انجام دادن، شرح دادن و بیان کردن» مشتق شده‌اند، با حرف «ز» نوشته می‌شوند. گاهی ممکن است دو کلمه با دو معنی ولی با یک تلفظ از دو مصدر مشتق شده باشند که در این صورت املای آنها را باید با توجه به معنیشان نوشت؛ مانند «از سیاست‌گذاری تا سیاست گزاری» که نام کتابی اس و به معنی «از تعیین سیاست تا اجرای آن» است.

تنوین‌ مخصوص زبان عربی است و به کاربردن آن با واژه‌های غیرعربی نادرست است؛ برای مثال:
نادرست: گاهاً، ناچاراً، زباناً، دوماً، تلفناً
درست: گاهی، به‌ناچار، زبانی، دوم/ درثانی، تلفنی
کلمه‌های افعل‌ التفصیل عربی، مانند «اکثر» و«اقل» چون غیرمنصرف‌اند در خود آن زبان هم تنوین نمی‌گیرند:
نادرست: اکثراً، اقلاً
درست: حداکثر/ اغلب، دست‌کم/ حداقل

دکتر غلام‌حسین غلام‌حسین‌زاده، راهنمای ویرایش، ص ۱۲۸

در حال ارسال
نظرات کاربر
۰ (۰ رای)

دیدگاه خود را ثبت کنید